Het gedrag en de niet-benoeming van drie burgemeesters in de Rand is een voorbeeld van een outbollig communautair geschil dat het politieke klimaat in ons land vergiftigd en, erger, de moeizame institutionele dialoog blokkeert, die zo moeizaam op gang kwam. In deze moeilijke tijden van wereldwijde financiële en sociaal-economische crisissen blijven we liefst gespaard van dergelijk steriele conflicten.

De oplossing is nochtans eenvoudig. Ten einde de democratie en de rechtsstaat te eerbiedigen, volstaat het dat de 3 betrokken burgemeesters zich engageren om de taalwetgeving, die geldt in het Vlaams gewest te eerbiedigen en ze toe te passen bij de verkiezingen van 2009. Nadien dienen de 3 heren volwaardig benoemd te worden door de bevoegde minister. Aldus verliest niemand zijn gezicht. Marino Keulen doet de wetgeving naleven, de burgemeesters worden benoemd en een klucht voor de Europese instellingen wordt vermeden.

Aangezien dit scenario geen stemming of regelgeving vergt, zou, “mits vijf minuten politieke moed”, dit probleem van de baan kunnen zijn voor Nieuwjaar of, wie weet, voor Sinterklaas. Al wie gehecht is aan ‘gezond verstand’ en ‘goed bestuur’ krijgt voldoening.

Waarop wachten de politieke verantwoordelijken om zich op dit eindejaarsgeschenk te trakteren?